Puteri Gunung Lawa 3

Siang membawa ke malam, malam membawa ke pagi, pagi membawa ke petang. Panas, hujan, sejuk, "hot", semua mereka berdua redah untuk sampai ke destinasi. Maka sampailah mereka berdua ke kampung kedua, Kampung Oleh. Tiba-tiba.

"Tolong, tolong, harimau, harimau nak makan kambing aku". Satu suara, tetapi tidak nampak empunya diri.

"Eh, jom kita tolong, tu, suara mai dari situ". Tunjuk Hang Labu.

"Sat-sat, hang tengok kat warung tu, pak cik-pak cik tu buat tak tau ja. Takkan depa tak dengaq". Kata Hang Henit, pelik.

"Betoi jugak noh, awat depa semua buat tak tau, takkan sora hantu kot tu?". Hang Labu menggaru kepala depa.

Suara meminta tolong tu, masih kedengaran.

"Jom la, kita siasat. Kita tanya". Hang Henit memberi cadangan.

Mereka berdua segera menuju ke warung tersebut. Mereka mencari tempat kosong, untuk duduk dan berehat seketika.

"Ya adik berdua nak minum apa?". Tanya pelayan setelah mereka berdua melabuhkan diri.

"Bagi saya neslo 1, kawan saya teh ais 1. Mee goreng 2." Kata Hang Henit tanpa banyak soal. Perutnya dah berbunyi lagu rock, tak tahan lapar.

Tolong! Tolong!

Suara itu masih berbunyi. Namun semua yang berada di dalam warung tersebut seperti tidak mendengarnya. Mereka leka dengan aktiviti masing-masing seperti bermain dam aji, bergosip, bergelak ketawa seperti tiada masalah. Hal ini telah menyebabkan mereka berdua rasa takut.

"Mungkin tu sora hantu, kita dua ja yang dengaq, depa dak". Bisik Hang Henit kepada Hang Labu, sambil memegang tengkuk.

"Adik, tak payah takut, tu sora Si Gembala Kambing, dia buat perangai lagi la tu". Kata pelayan sepeti mengetahui mereka berdua dalam keadaan takut.

"Maksud pak cik?". Tanya Hang Labu.

Pelayan tersebut ketawa, menarik perhatian pelanggan lain.

"Ala, dulu macam tu jugak, dia kata kambing dia kena makan harimau, tapi bila kami p, dia boleh gelakkan kami. Banyak kali pulak tu. Kali ni, kami tak mau tertipu, biaq ja la kat dia. Mungkin tu cara dia nak elak bosan kot!". Kata salah seorang pelanggan.

Barulah mereka berdua faham. Ingatkan hantu tadi. Gerun bila difikirkan.

Setelah membayar harga makanan, mereka berdua terus bergerak, untuk menyelesaikan misi.

Ketika melalui satu kawasan, tiba-tiba, ada seorang bermuka pucat dalam keadaan ketakutan datang ke arah mereka berdua. Bajunya penuh darah.

"Mak, tolong, hantu, p sana, p sana, Allahumma Bariklana". Jerit Hang Henit, sambil tunggang langgang membaca doa.

Manakala Hang Labu, tegak berdiri, tidak mampu berkata apa-apa.

"Tolong, tolong, kambing aku kena makan harimau." Kata si pucat tersebut.

"Hang ka Si Gembala Kambing tu". Terketar suara Hang Henit.

"Ha, aku la tu, mana hang tau?". Tanya Si Gembala Kambing.

Hang Labu membalas, "Kami tau la, hang suka menipu, hang jadi hantu pulak ka, hang tengok kawan aku tu, dah nak terkencing.

"Dak, dak, kali ni betoi harimau makan kambing aku. Aku cuba selamatkan, tapi tak boleh".

"Kurang asam betoi hang, nak putuih jantung aku". Marah Hang Henit.

"Ala, kami tak percaya kat hang la, hang menipu lagi la tu."

"Aku tak tipu, jom aku bawak p tengok". Kata Si Gembala Kambing, seakan merayu.

Maka, mereka bertiga menuju ke tempat yang dimaksudkan.

Dalam perjalanan, sempat Hang Labu usik Hang Henit.

"Oi, tadi hang baca doa makan ka pa?". Tahan gelak.

"Ala, aku tak ingat doa apa langsung, tu ja yang terkeluaq. Ala, hang pun sama, berdiri tegak macam dengaq lagu kebangsaan ja?". Perli Hang Henit. Mereka sama-sama ketawa.

"Tu ha, hangpa tengok, aku tak tipu". Tunjuk Si Gembala Kambing ke arah bangkai kambing, sambil menangis.

"Ha, betoi". Jawab mereka berdua serentak.

"Tu yang aku minta tolong banyak kali, tapi tak dak sapa mai tolong."

"Tu la, hang pun satu, dok menipu orang kampung sebelum ni, kan orang tak mau percaya dah?". Bebel Hang Henit.

"Tu la, aku mengaku salah, ni semua salah aku." Raung Si Gembala Kambing.

"Esok hang p la minta maaf kat orang kampung". Kata Hang Labu pula.

Si Gembala hanya mampu mengganguk saja. Tidak mampu bersuara. Setelah keadaan kembali reda, Si Gembala Kambing bersuara.

"Hangpa berdua nak p mana?".

"Kami nak p Gunung Lawa, nak cari Puteri". Jawab Hang Henit ringkas.

"Hangpa dua nak cari puteri, gila jauh tu, jalan kaki". Tergelak Si Gembala Kambing.

"Budak ni, tadi bukan main teriak, la ni gelakkan kita pulak". Hang Henit geram.

"Dak aih, jauh tu, ampa jalan kaki, hebat la, tak pa, malam ni, hangpa tidoq ja kat rumah aku, lagipun aku dok sorang ja situ, mak abah aku balik kampung". Ajak Si Gembala Kambing, bersungguh.

"Ok jugak tu, kami pun dah penat. Mata pun dah tak larat". Seperti disorongkan bantal, mereka berdua menerima pelawaan Si Gembala Kambing.

Keesokannya.

"Jom sarapan kat warung semalam. Hang pun jom sarapan sekali, pastu boleh terus minta maaf sekali". Hang Henit memberi cadangan.

"Aku nak p, tapi aku takut orang kampung tak mau terima, macam mana?". Soal Si Gembala Kambing.

"Ala, kami dua ada, kami sokong hang".

Si Gembala Kambing pun bersetuju. Ketika tiba di warung, penduduk kampung memandang mereka tanpa berkelip mata. Hang Henit dan Hang Labu, tersenyum, manakala Si Gembala Kambing, tertunduk. Dia seperti tiada hidung ketika diperhatikan begitu.

"Ha, penipu, apa hang buat kat sini?". Herdik salah seorang pelanggan.

"Sabaq, sabaq, pak cik, Su Gembala mai sini nak minta maaf, dia dah insaf." Terang Hang Henit berani.

"Sudahlah, kami tak mau percaya aih, dulu pun macam tu jugak".

Belum sempat Hang Henit bersuara.

"Tapi kali ni, saya bersungguh-sungguh, maafkan saya, saya dah bertaubat". Kata Si Gembala Kambing sambil menangis.

"Hm, kalau hang buat lagi lepas ni, kami ikat hang kat pokok, buh kerengga, biaq dia gigit sampai kena sunat kali kedua, faham?". Salah seorang pelanggan bersuara, tegas.

"Ya, saya janji, ni kira dah maafkan saya la ni?". Dengar perkataan sunat kali kedua membuatkan mereka bertiga terasa ngeri.

"Tengok la macam mana nanti, kalau hang buat lagi, siap hang".

Si Gembala Kambing lega.

"Weh, terima kasih tolong aku". Kata Si Gembala Kambing.

"Tak dak apa pun, sikit ja, hang tu, lain kali jangan buat dah, sekali orang tak percayakan kita, susah la, kita ni hidup jangan nak menipu, nanti tak dak sapa nak kawan, baru hang tau." Panjang lebar nasihat Hang Labu.

"Ha, baik, aku cuba lah." Si Gembala Kambing tersengih.

"Ok la, kami nak gerak dulu. Terima kasih tumpangkan kami, terima kasih tunjuk jalan, doakan kami selamat.". Kata Hang Henit sambil tersenyum.

Mereka bertiga berpisah di persimpangan jalan. Hang Henit dan Hang Labu meneruskan perjalanan. Hari ni mereka belajar sesuatu, jika kita melakukan kesalahan, kita mesti berani meminta maaf. Jangan ego. Ego tidak membawa ke mana.

"Ha, sapa buat salah, cepat minta maaf, jangan tunggu esok. Takut esok keras kejung, jangan sampai kena sunat kali kedua, padan muka." Kata Hang Henit dalam hati, sambil tersenyum.

-muka3-

Comments

Popular Posts